​🔸🔹🔸شاه می بخشه شیخ علی خان نمی بخشه🔸🔹🔸 

🧧در زمان‌های دور، پادشاهی مهربان و سخاوتمند بر سرزمینی وسیع حکومت می‌کرد. او به بخشندگی و گذشت مشهور بود و همواره تلاش می‌کرد تا عدالت و مهربانی را در میان مردم برقرار سازد. در همین سرزمین، قاضی‌ای به نام شیخ علی خان نیز زندگی می‌کرد. شیخ علی خان، مردی بسیار سخت‌گیر و دقیق بود و در اجرای قانون هیچ‌گونه تسامحی از خود نشان نمی‌داد. او به ذره‌بین مشهور بود و حتی کوچک‌ترین تخلفات را نیز به شدت مجازات می‌کرد.

📯روزی، مردی فقیر به دلیل گرسنگی، تکه‌ای نان از دکان نانوایی دزدید. نگهبانان او را دستگیر کرده و نزد پادشاه آوردند. مرد بیچاره با گریه و زاری، دلیل کار خود را گرسنگی و فقر شدید عنوان کرد و از پادشاه طلب بخشش نمود. پادشاه که دلی رئوف داشت، با شنیدن سخنان او متاثر شد و دستور داد تا علاوه بر بخشش مرد، مقداری طلا نیز به او داده شود تا بتواند زندگی خود را سر و سامان دهد.

📰خبر این ماجرا به گوش شیخ علی خان رسید. او که از این بخشش پادشاه ناخشنود بود، نزد او رفت و با لحنی اعتراض‌آمیز گفت: “ای پادشاه، دزدی دزدی است، چه کم و چه زیاد! چگونه ممکن است یک دزد را نه تنها ببخشید، بلکه به او جایزه نیز بدهید؟ این کار باعث تشویق دیگران به دزدی می‌شود!”

📇پادشاه در پاسخ گفت: “شیخ علی خان، درست است که دزدی کار ناپسندی است، اما گاهی اوقات شرایط زندگی افراد، آن‌ها را مجبور به انجام کارهایی می‌کند که از روی میل و رغبت نیست. من معتقدم که در این مورد خاص، بخشش و مهربانی از اجرای قانون سخت‌گیرانه‌تر، بهتر و انسانی‌تر است.”

شیخ علی خان که قانع نشده بود، گفت: “اما قانون، قانون است و باید بدون هیچ تبعیضی اجرا شود.”

👑پادشاه لبخندی زد و گفت: “شیخ علی خان، قانون برای ایجاد نظم و عدالت در جامعه است، اما گاهی اوقات، عدالت واقعی در فراتر از قانون و در قلب‌های مهربان نهفته است. به همین دلیل است که می‌گویند: “شاه می‌بخشد، شیخ علی خان نمی‌بخشد.”

☢از آن پس، این ضرب‌المثل بر سر زبان‌ها افتاد و به یادگار ماند تا نشان دهد که بخشش و بزرگواری، صفتی نیکو و ارزشمند است که گاهی اوقات، از اجرای خشک و بی‌روح قانون، بهتر وموثرتراست